Rafael Rodriguez

Τα χέρια του μιλούν. Διηγούνται πολλά χρόνια σκληρής δουλειάς στο οικογενειακό εργαστήριο κατασκευής καλουπιών. Εκεί, ανάμεσα σε λαμαρίνες, βίδες και μηχανήματα, μεγάλωσε, σκλήρυνε και έμαθε την τέχνη και τη μεταμορφωτική δύναμη των χεριών του. Μέχρι τη μέρα που είπε «Γιατί όχι;» και δημιούργησε το καλύτερο ποδοσφαιράκι που είδε ποτέ κανείς.Από τότε, τα γρανάζια στο μυαλό του δεν σταμάτησαν ποτέ να γυρίζουν και να σκαρφίζονται σχέδια. Κατά καιρούς πιάνει τον εαυτό του να αιωρείται. Συχνά τα πόδια του δεν πατούν στη γη. Τα μάτια του λάμπουν και φωτίζονται. Αυτά είναι τα κλασικά συμπτώματα ενός ανθρώπου που πεινάει, κάποιου που έχει ανάγκη να ικανοποιήσει τη δημιουργική του ορμή. Αυτό το πλάσμα που δεν σταματά να μεγαλώνει, απαιτεί συνεχώς περισσότερα και δεν γνωρίζει όρια.Όπως λέει και ο ίδιος, «η δημιουργικότητα δεν είναι κάτι που πηγάζει από το μυαλό· είναι ένα ένστικτο που βγαίνει από τα σωθικά». Ένα συναίσθημα που δεν θέλει να φύγει ποτέ.

Επιστροφή