Achile & Pier Giacomo Castiglioni

Οι Achille και Pier Giacomo Castiglioni ήταν αδέλφια και εμβληματικές μορφές του ιταλικού βιομηχανικού σχεδιασμού, οι οποίοι μεταμόρφωσαν τον τρόπο που αλληλεπιδρούμε με τα καθημερινά αντικείμενα μέσα από το κοινό τους στούντιο στο Μιλάνο. 

Γεννημένοι σε μια δημιουργική οικογένεια ως γιοι του γλύπτη Giannino Castiglioni, και οι δύο σπούδασαν αρχιτεκτονική στο Πολυτεχνείο του Μιλάνου πριν ενώσουν τις δυνάμεις τους σε μια συνεργασία που θα καθόριζε την αισθητική του μέσου του 20ού αιώνα. Η συνεργασία τους βασίστηκε στη «παιχνιδιάρικη ευφυΐα», όπου επαναπροσδιόριζαν χρηστικά αντικείμενα απογυμνώνοντάς τα μέχρι τις βασικές τους λειτουργίες και προσθέτοντας μια δόση χιούμορ ή απροσδόκητων υλικών. 

Pier Giacomo Castiglioni (1913–1968) 

Τον περιγράφουν συχνά ως η «πνευματική μηχανή» της συνεργασίας γιατί ήταν αυτός που εμβάθυνε στη θεωρία και την αρχιτεκτονική σύνθεση, ήταν αρχιτέκτονας και πολεοδόμος. 

Υπήρξε καθηγητής «Αρχιτεκτονικής Σύνθεσης» στο Πολυτεχνείο του Μιλάνου. 

Κέρδισε πέντε βραβεία Compasso d'Oro κατά τη διάρκεια της ζωής του. 

Achille Castiglioni (1918–2002) 

Το «πρόσωπο» των διδύμων γιατί ήταν εξαιρετικά εξωστρεφής, με έντονη αίσθηση του χιούμορ και θεατρικότητα. Ήταν αυτός που συνήθως παρουσίαζε τα έργα τους στο κοινό και τον τύπο. 

Μετά τον θάνατο του αδελφού του, συνέχισε να ηγείται του στούντιο και έγινε ένας εξαιρετικά επιδραστικός καθηγητής στο Τορίνο και το Μιλάνο. 

Έλεγε χαρακτηριστικά στους μαθητές του: «Αν δεν είστε περίεργοι, ξεχάστε το». 

Έλαβε το ρεκόρ των εννέα βραβείων Compasso d'Oro. 

Εμβληματικά Έργα 

Τα σχέδιά τους αποτελούν μέρος των μόνιμων συλλογών του MoMA στη Νέα Υόρκη και της Triennale του Μιλάνου. 

• Φωτιστικό Arco (1962): Ένα φωτιστικό δαπέδου με βαριά βάση από μάρμαρο Carrara και ένα σαρωτικό ατσάλινο τόξο, σχεδιασμένο να παρέχει φως από ψηλά χωρίς την ανάγκη καλωδίωσης οροφής. 
• Σκαμπό Sella (1957): Ένα σχέδιο τύπου "ready-made" που χρησιμοποιεί σέλα ποδηλάτου πάνω σε μεταλλικό σωλήνα με στρογγυλεμένη βάση, προορισμένο για σύντομα τηλεφωνήματα. 
• Σκαμπό Mezzadro (1957): Ένα κάθισμα τρακτέρ που μετατράπηκε σε οικιακό σκαμπό. 
• Brionvega Radiofonografo (1965): Ένα συναρμολογούμενο στερεοφωνικό σύστημα με ανθρωπόμορφη όψη. 
• Φωτιστικό Taccia (1962): Ένα φωτιστικό που χρησιμοποιεί ένα μεγάλο γυάλινο μπολ για να αντανακλά το φως, μιμούμενο μια κολόνα.