Mathieu Mategot

Γεννημένος στην Ουγγαρία το 1910, ο Mathieu Matégot σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Βουδαπέστης πριν μετακομίσει στο Παρίσι το 1931. Η πρώιμη καριέρα του ήταν εντυπωσιακά ποικίλη, περιλαμβάνοντας από τον σχεδιασμό σκηνικών για το Folies Bergère μέχρι τη διακόσμηση βιτρινών και τη μόδα. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ ήταν αιχμάλωτος πολέμου στη Γερμανία, παρατήρησε βιομηχανικές τεχνικές κατεργασίας μετάλλων που αργότερα θα καθόριζαν την καλλιτεχνική του κληρονομιά.

Τη δεκαετία του 1950, πρωτοπόρησε και κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το Rigitulle, μια τεχνική που συνδύαζε μεταλλικούς σωλήνες με διάτρητη λαμαρίνα. Αυτό του επέτρεψε να διπλώνει και να πλάθει το μέταλλο σε ελαφριές, αέρινες μορφές που έμοιαζαν με δαντέλα και έδιναν την αίσθηση υφάσματος παρά βιομηχανικού υλικού. Το έργο του από αυτή τη «Χρυσή Εποχή» χαρακτηρίζεται από οργανικά σχήματα, δομές με τρία πόδια και τη χρήση έντονων βασικών χρωμάτων.

Ανάμεσα στα πιο διάσημα σχέδιά του είναι η καρέκλα Nagasaki, η πολυθρόνα Copacabana και η βιβλιοθήκη Dedal. Αυτά τα κομμάτια έγιναν εμβλήματα του γαλλικού μοντερνισμού των μέσων του αιώνα (mid-century modernism), συνδυάζοντας τη γλυπτική με τη λειτουργικότητα. 

Σε μια απρόσμενη στροφή της καριέρας του στις αρχές της δεκαετίας του 1960, εγκατέλειψε εντελώς τον σχεδιασμό επίπλων για να επικεντρωθεί στην αφηρημένη ταπισερί, αναδεικνυόμενος τελικά σε σημαντική μορφή του σύγχρονου κινήματος ταπισερί πριν από το θάνατό του το 2001.